Tekvîr Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ

iẕe-şşemsü küvvirat.

Güneş dürülüp karardığında;

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ

veiẕe-nnücûmü-nkederat.

Yıldızlar dökülüp söndüğünde;

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ

veiẕe-lcibâlü süyyirat.

Dağlar sökülüp yürütüldüğünde;

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ

veiẕe-l`işâru `uṭṭilet.

Doğuracak develer başı boş bırakıldığında;

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ

veiẕe-lvuḥûşü ḥuşirat.

Yabani hayvanlar toplanıp bir araya getirildiğinde;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ

veiẕe-lbiḥâru süccirat.

Denizler kaynatıldığında;

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ

veiẕe-nnüfûsü züvvicet.

İnsanlar (amelleriyle) eşleştirilip (buna göre) şekillendirildiğinde;

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ

veiẕe-lmev'ûdetü süilet.

Diri diri gömülen kıza hangi suçundan dolayı öldürüldüğü sorulduğunda;

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ

bieyyi ẕembin ḳutilet.

Diri diri gömülen kıza hangi suçundan dolayı öldürüldüğü sorulduğunda;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ

veiẕe-ṣṣuḥufü nüşirat.

Defterler ortaya serildiğinde;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ

veiẕe-ssemâü küşiṭat.

Gökyüzü sıyrılıp açıldığında;

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

veiẕe-lceḥîmü sü``irat.

Cehennem ateşi harlatıldığında;

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

veiẕe-lcennetü üzlifet.

Cennet yaklaştırıldığında;

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ

`alimet nefsüm mâ aḥḍarat.

Kişi neler yaptığını öğrenmiş olacaktır.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ

felâ uḳsimü bilḫunnes.

Hayır hayır! Yörüngelerinde akıp giderek doğan ve batan yıldızlara andolsun!

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ

elcevâri-lkünnes.

Hayır hayır! Yörüngelerinde akıp giderek doğan ve batan yıldızlara andolsun!

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

velleyli iẕâ `as`as.

Kararmakta olan geceye andolsun!

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

veṣṣubḥi iẕâ teneffes.

Ağarmakta olan sabaha andolsun ki,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

innehû leḳavlü rasûlin kerîm.

O Kur’an gerçekten değerli, güçlü ve arşın sahibi katında itibarlı bir elçinin sözüdür.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ

ẕî ḳuvvetin `inde ẕi-l`arşi mekîn.

O Kur’an gerçekten değerli, güçlü ve arşın sahibi katında itibarlı bir elçinin sözüdür.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ

müṭâ`in ŝemme emîn.

(Elçi) orada saygın ve güvenilirdir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ

vemâ ṣâḥibüküm bimecnûn.

Bu kadar beraber yaşadığınız kişi kesinlikle mecnun değildir.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

veleḳad raâhü bil'üfüḳi-lmübîn.

Andolsun ki onu (vahiy meleğini) apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ

vemâ hüve `ale-lgaybi biḍanîn.

O, gayba ait bilgileri sizden esirgemez.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ

vemâ hüve biḳavli şeyṭânir racîm.

O, lânetlenmiş şeytanın sözü değildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

feeyne teẕhebûn.

Öyleyse nereye gidiyorsunuz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

in hüve illâ ẕikrul lil`âlemîn.

O herkes için bir öğüttür;

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

limen şâe minküm ey yesteḳîm.

Özellikle sizden doğru yolda gitmek isteyenler için.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

vemâ teşâûne illâ ey yeşâe-llâhü rabbü-l`âlemîn.

Fakat âlemlerin rabbi Allah dilemedikçe siz (hiçbir şey) dileyemezsiniz!